مصطفی مهماندوست

رفتی و خیالت هرشب، قصه ی شبانه ام بود غزل و غبارِ مستی،همه ی بهانه ام بود سرکوی عشقبازان گله از زمانه کردم طلبِ جمالِ رویت،همه سازِ خانه ام بود #مصطفی_مهماندوست @mehmandostsher

همه عمر من بدون ٍ تو گذشت و شد تباهی گله از زمانه دارم که شکست مرا به آهی چه شبها نشسته بودم نظرم به جاده ای تا نگه ام دوباره افتد به شلاله ی سیاهی #مصطفی_مهماندوست @mehmandostsher

‌دلم از شوق دیدارت ، چنان امواج در دریاست کجا آخر خیال تو ، زجانم لحظه ای بر خاست به هر نامی که میخواندی ، به عشقت دل سپردم باز که عشقت اندرون ٍ خستگی های دلم برپاست چه میداند جهان ؟ از آه من در نیمه شب هایش سرای اشک ریزانم ، ببین تا صبح پا برجاست به رغم طعنه های سرد مردم بی تعلل باز دلم در آسمان عشق تو ، بال و پری میخواست گمان کردم ز یادم رفته ای اما چه بی فرجام که هر سو میروم نامت ، کنار اسم من پیداست اگر …

هر بار که نگاهت میکنم بین دوراهی میمانم نمیدانم قلبم چه میخواهد ؟ از این شبهای پر تلاطم وقتی به یادت می افتم سینه ام همچون اتش شعله ور میشود . یا من نمیخوانم نگاهت را یا تو نمیدانی جواب این معما را #مصطفی_مهماندوست @mehmandostsher

من عمر عاشقانه را ، بدون تو نخواسته ام جهان بی تو را نگر ، میان دل شکسته ام درون چشم خسته ام ، نگاه کن که سال ها به شوق دیدنت شبها ، کنار غم نشسته ام #مصطفی_مهماندوست @mehmandostsher

خدایا فضل یک باران به ما ده دلی آکنده از ایمان به ما ده سزای هر بدی در خور جزایی به جای خستگی سامان به ما ده #مصطفی_مهماندوست @mehmandostsher

ز ناز، چشم تو یک‌ره به من نگاه نکرد که تیرِ غمزه ز هر گوشه روبراه نکرد نکرد چشم تو یک‌ره نظر به جانب غیر که آهِ من ز حسد عالمی سیاه نکرد برای غارت صبرم، کدام روز به ناز سپاهِ غمزه ز چشم تو تکیه‌گاه نکرد؟ غلام همّت آن عاشقم که از غم دوست جفا کشید و ملامت شنید و آه نکرد ز کوی خویش مران جان من «حیاتی» را که غیر کوی تو جای دگر پناه نکرد... #حیاتی_گیلانی @mehmandostsher

ما را گله ای نیست که در بند تو باشیم یارب مگر م غیر تو فریاد رسی هست ؟ بر چشم ترم لطف کن و دیده مپوشان وِردت به زبان باشد اگر خار و خسی هست #مصطفی_مهماندوست @mehmandostsher

نذر کردم مهلت هجران به پایانش رسد از برای دیدگانم شمعِ درمانش رسد نذر کردم قصه های بی سر و سامان عشق جمع گردد روزگاری رخش سامانش رسد نذر کردم کلبه ی رویای دل بر پا شود قاصدی با کوله بار غم به فرمانش رسد نذر کردم بر طواف کعبه ات زائر شوم در رهِ مقصود دل، زواّرِ ایمانش رسد نذر کردم صفحه ی دل را گلستانی کنم شاید امشب بانسیمی گل به گلدانش رسد #مصطفی_مهماندوست @mehmandostsher

از سوز دلم چون شده جاری همه اشعار ای عشق به قربان تو و لحظه ی دیدار در سینه ی ما هیچ غمی غیر غمت نیست وقت است جوابم بدهی دیده میازار #مصطفی_مهماندوست @mehmandostsher

ای که خود طالب عشقی و شهامت داری از دلم گرمی دیدار و سلامت داری خوانده ام از نگه ات آنچه به لب داری تو نیک دانم که تو هم شرم و خجالت داری #مصطفی_مهماندوست @mehmandostsher

کمتر ملامت کن مرا از عشق لبریزم ای نازنین با خاطراتت خاطر انگیزم بر چهره ام نقشی به غیراز بیقراری نیست در خود پناهم ده که چون دیوانه بگریزم روزی که نامت را درون سینه جا دادم با دل پریشانی تمام شب گلا ویزم هر گز به چشمانت غم و اشکی نباشد چشمان مستت شد به دل همواره تجویزم گر چه تو عشق را در طناب بادبان دیدی من هم به نوعی واژه در اشعار میریزم یادت همیشه لا به لای شعر من بوده چون شاعر ٍ افسانه های سرد پاییزم #مص…