اشعار جابر نوری

‏شعر مازندرانی

جابر نوری. خانه ی پدری

دارم از دست خودم تا حد کافی می کشم غیر از این هر چیز دیگر را اضافی می کشم صوفی عرفان خویشم با لباس راحتی آب انگور زیادی را به صافی می کشم خار دنیا دیده ای هستم که شد مغلوب دوست منت گل را به منظور تلافی می کشم شعر درد خویش می گویم نه مدح پادشاه رنج بی پولی به همراه قوافی می کشم یا سر از فردوس در می آورم با این خلاف یا جهنم می روم جور خلافی می کشم آه دارم در بساط کوچکم ، آهی عمیق تا تو مویت را برای او بباف…

از زمانی که چشم وا کردم هر چه گل بود سرنگون دیدم من کشاورز زاده ام آقا ! لاله را با لباس خون دیدم خاک هر بوته ای که می خشکید مثل خاک مزار سر می کرد چادر گل گلی ش شاهد بود مادرم لاله زار سر می کرد علف هرز بی سراپا را نه به امید بار می کندیم خانواری جنازه رو بودیم که دل از روزگار می کندیم ما کشاورز زاده ایم آقا خار هر چه خراش می گیریم حاصل دسترنج ما هیچ است آخرش بندواش می گیریم از زمانی که چشم وا کردم حول و حوشم پر…

کوتاه سخن اینکه حضرت حافظ می فرماید کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد روزگار سختی برای سرودن با فراغ بال است ولی احساس می کنم دینی به گردن ماست که باید آن را ادا کنیم : لبت هر دم که میبینم، دم گوش یکی بوده دلت هر لحظه در حال فراموش یکی بوده به اقبال سیاه بنده برمی گردد این‌ موضوع به هر مویی که دل بستم ، سر دوش یکی بوده بیا دست از سر این هرزه گی بردار ای مومن زلیخا با ولنگاریش ، پاپوش یکی بوده جهان…

سینه مالامال .. . خواننده استاد شجریان دستگاه شور کرد بیات آهنگ استاد پرویز مشکاتیان سنتور استاد پرویز مشکاتیان تنبک استاد ناصر فرهنگ فر از آلبوم آستان جانان @meshkatian_parviz

گفتم که می روم خبرم را بیاورم از دست شمر دوست، سرم را بیاورم دادم به دست زهره ی آمل دلی خراب از هند می روم جگرم را بیاورم __ هرگز نشست ما به درازا نمی کشد هشیاری پیاله پی اش خواب می رسد از گوشه و کنار خبر می رسد که باغ دارد به دست کوته ارباب می رسد _ با طعم تند تیر خلاص آشناترند از مردم زمانه ی ما آب و نان مخواه فریاد دادخواهی یاران رفته را از ما جنازه های مع الفارغان مخواه ____ گاهی به روی نیزه و گاه…

چشم وا کرده ی جفا بودیم زخم بودیم و نیمه وا بودیم با اگر با ولی بزرگ شدیم یاعلی یاعلی بزرگ شدیم دو خویز آیه ی جنون بودیم دو سه هکتار باغ خون بودیم جمعه ها را علاج می دیدیم هاچ را هاج و واج می دیدیم داغدارانِ دیدن شعله دردمندان ِ بی کس الدوله نسل یک پا « کلوش» و یک پا هیچ پشت سر هیچ و دین و عقبی هیچ اعتقادات‌ نفتی ام خون شد دل پنجاه و هفتی ام خون شد در کنار ِ بخاری ِ نفتی مادرم رو به عکس : " کی رفتی؟" …

باباطاهر عزیز چه زیبا میفرماید دو چشمُم درد چشمون ته چیناد مبا دردی به چشمونِت نشیناد شنیدم رفتی و یاری گرفتی اگه گوشُم شِنو ، چشمُم مبیناد

File, posted without a caption

دلی می خواهم از مستی سرش باد خزان باشد دهانش دادخواه مردم بی خانمان باشد نه بیداد از کسی دیدم نه داد از بچه ی مردم هرآنچه بین ما بوده ، همان بهتر نهان باشد مرا کال از درخت انداخت بی آبی شهریور به زیتونم نمی آید که از پروردگان باشد من از دست دل دلسوز خود تاوان بد دادم دعا کردم دل ممدرضا نامهربان باشد حضیض سقف کوتاه منازل را قفس دیدم وگرنه سقف ما بی خانمان ها آسمان باشد به من که خانه زادش بوده بد کردست این آدم چگو…

Shahram Nazeri - 03 - Darse Sahar.mp3