تیامو

امروز که از تو با درخت پرتقال‌م حرف ‌می‌زدم؛ از ذوق شکوفه داد. کتاب📚 شکوفه‌ی پرتقال #سجاد_صابر @hafez_kamangir

شکوفه‌ جان، امروز تصور کردم برای من شده‌ای؛ زیبا بود. مانند اولین برف زمستانی که بر ایوان خانه می‌نشیند. پنجره را باز کردم. دانه‌های برف، زمین سفید پوش را سفید‌تر می‌کرد و هر صدایی را به خاموشی عادت می‌داد. انگار تمام روستا به شوق دیدن عزیزی سال‌ها به انتظار نشسته بودن و درست بعد از دیدنش، زبانشان توان حرف زدن را از دست داده باشد. داشتنت؛ این تمام آرزوی من از زندگی بود. نمی‌دانستم در خیالم باید چه کاری انجام دهم. صدا…

شکوفه‌ جانم، به دنبال شانه‌‌ی آبی قدیمی‌ات نگرد. نگران بودم دلتنگی موهایت جانم را بگیرد. جایش امن است. گوشه‌ی چمدانم جا خوش کرده. کتاب📚 شکوفه‌ی پرتقال #سجاد_صابر @hafez_kamangir

شکوفه‌ جان، شاه‌دخت تمام قصه‌هایم، آرزوی نشسته بر جانم، حال دلم درست مانند آن پسر بچه‌ای است که عاشق معلمش شده و برای او تمام گل‌های سرخ باغچه‌ را چیده. بچه‌ی دبستانی را چه به قصه‌ی لیلی و مجنون او ته دوست داشتنش باید چهارضلعی زمین بازی باشد، به توپ لگد بزند و برای گل نشدن پنالتی تیمش حسرت بخورد. نه آن‌که با دیدن یک چهره‌ی مهربان در کنج چشمانش، دل و دستش بلرزد و به خاطر ریختن ظرف ماستی که از مغازه خریده، از مادرش سیل…

در وجودت یک کهکشان کشف نشده داری؛ هر بار که می‌بوسمت لب‌هایم پر از گرد ستارگان می‌شود. کتاب📚 شکوفه‌ی پرتقال #سجاد_صابر @hafez_kamangir

با تو در دشتی پر از آفتابگردان قدم می‌زنم زمانی که هیچ سایه‌ی روی زمین نباشد و عشق برای ما لالایی بخواند زمانی که برای تو شاعر بشوم، قصه بنویسم و تو کودک بازی گوش داستان‌هایم باشی یک لبخند به من هدیه بده، دسته‌ای از گل‌های وحشیِ خشک شده و قلبی پر از شادمانی دستانت را که می‌گیریم حال سربازی را دارم که وطنش را پس گرفته باشد و برآن بوسه می‌زند آرزو دارم یک خانه‌ی کوچک را با وجود تو به دشت بزرگی از محبت تبدیل کنم، دیوار‌…

شکوفه‌ی عزیزتر از جانم، روشنایی زندگیم، تو را به خاطر تمام محبت‌هایت دوست دارم. هر زمان که تکه کاغذی را روبه‌رویم قرار می‌دهم تا برای تو بنویسم، نفس کشیدن هم لذت بخش می‌شود. زیرا دنیا رنگ و بوی دیگری به خود می‌گیرد. می‌خواهم از تو تشکر کنم. به خاطر حس مادرانه‌ات که به گرمای یک آغوش طولانی شباهت دارد. به خاطر وقت‌هایی که خسته بودی اما شانه‌ای امن می‌شدی برای آرامش گرفتنم. بی‌اخلاق که می‌شدم صبور بودی و مهربان. بی‌پولی…

شکوفه‌ی پرتقال من، نمی‌خواهم برایت کلیشه‌ای بنویسم. مثلا بگویم: ناراحت نشو چون زندگی زیباست و باغچه‌ی کاکتوس‌مان هنوز به رنگ غروب آفتاب، سرخ است. نه، این‌ها دلخوشی نمی‌شود آدم گاهی دلش می‌گیرد، ناراحت می‌شود و مثل ماهی‌ها‌ی کپور اشک می‌ریزد بی‌آن‌که دریا متوجه شود. من مثل دریا نیستم، انسانم. یا حداقل سعی می‌کنم برای تو باشم. گونه‌هایت را به من بسپار. دلیلش مهم نیست. تو که حالت خوب نباشد ما هم، کمی، تا حدودی... اندکی.…

امروز که از تو با درخت پرتقالم حرف ‌می‌زدم؛ از ذوق شکوفه داد. کتاب📚 شکوفه‌ی پرتقال #سجاد_صابر @hafez_kamangir

شکوفه‌ی پرتقال من، مدت زیادی می‌گذرد که صدایتان جان و دلم را نوازش نکرده است. هفت روز، هفت روز به بلندای عمر یک پروانه. ای کاش به جای اسلحه دستان شما در دستم بود و تنم در عوض بوی باروت بوی شما را به خود می‌گرفت. ای کاش و ای کاش و ای کاش... حیف که توانی جز حسرت خوردن ندارم و تنها یاد شماست که به مانند شیشه‌ی عطری تحمل این زندگی را آسان‌تر می‌کند. امشب یک اتفاق قابل پیش بینی افتاد و برق پادگان برای باز هزارم قطع شد. ام…

شکوفه‌ی پرتقال من، روز بدون مرگ، بدون درد و بدون جنگ وجود نداشته. بگذار بستنیم را لیس بزنم و دوستت داشته باشم. مرا جز تو با دنیا کاری نیست. کتاب📚 چیدن شکوفه‌ی پرتقال #سجاد_صابر @hafez_kamangir

کتاب📚 شکوفه‌ی پرتقال #سجاد_صابر @hafez_kamangir