گندم

Voice message, posted without a caption

@shabaanehaa_ye_man

من از تو حرف می‌زنم، شب عاشقانه می‌شود تو را ادامه می‌دهم، همین ترانه می‌شود

پشت چیزهای ساده پنهان می‌شوم که پیدایم کنی اگر هم پیدایم نکنی ، خود چیزها را پیدا می‌کنی لمس می‌کنی هر چه را که من لمس می‌کنم و چنین نقش دستهایمان با هم یکی می‌شود ماه بلند اوت در آشپزخانه می‌تابد همچون ظرفی مسین خانهٔ خلوت را روشن می‌کند و سکوت خانه را به زانو در می‌آورد همیشه سکوت زانوزده می‌ماند هر واژه گریزی‌ست به دیداری معوّق واژه آن دم حقیقی‌شت که بر دیداری پای بفشارد . #یانیس_ریتسوس @ganndomm 🌾

«از کوه اگر می‌گویی ‏آرام‌تر بگوی ‏بار گریه‌ای بر شانه دارم.» ‏صبح امروز #هوشنگ_چالنگی در ۸۱سالگی درگذشت. @ganndomm 🌾

ستاره مثل تو نیست تو مثل ستاره نیستی و آسمان که شکل تو نیست و تو که شکل آسمان نیستی غمی که از تو می بارد مرا می‌گدازد بهار مثل تو نیست تو مثل بهار نیستی زیرا تو در نسیم ایستادی و می‌سوزی برهنه پای زیبای من که روی حصیر ایستاده خوابیده و می‌سوزد غمی که از تو می‌بارد مرا و جنگ جنگل و جادو که از تو می‌گذرد و با نگاه تو انگشترم آتش گرفت و هیچ چیز مثل تو نیست و هیچ آدم دیگر شبیه تو نیست برهنه پای زیبای من که روی حصیر ایستا…

قلب‌های ما که از سنگ نیستند. سنگ ممکن است در طی زمان از هم فرو بپاشد و شکلِ ظاهری‌اش را از دست بدهد، قلب‌ها اما هرگز فرو نمی‌پاشند. اصلاً شکلِ ظاهری‌یی ندارند و خوب یا بد، همیشه می‌توانیم درونیات‌شان را به‌هم منتقل کنیم. #موراکامی |‏از مجموعه داستان بعدِ زلزله ترجمهٔ بهرنگ رجبی، نشر چشمه| @ganndomm 🌾

که ما همچنان می نویسیم که ما همچنان در اینجا مانده ایم مثل درخت که مانده است مثل گرسنگی که اینجا مانده است مثل سنگ ها که مانده اند مثل درد که مانده است مثل زخم مثل شعر مثل دوست داشتن مثل پرنده مثل فکر مثل آرزوی آزادی و مثل هر چیز که از ما نشانه ای دارد. #محمد_مختارى @ganndomm 🌾

پیش از صدای خروسان باور کردم که پلک‌های تو کتاب صبح را گشود. از آفتابی که نیآمده بود از اشک که باید دوباره ریخت، دهانت برای من خنده‌های گرمتر داشت. و خروسان پیش از صدای خود دوباره به خواب شدند از این که پذیرفتند روزها دیگر با ماست و این پایانی که ما نیز با آن خواهیم بود. باور کردم سوگند به خواب‌های جوان باور کردم بی‌گناهی‌ی پلک‌های تو را بی‌گناهی‌ی برگ‌ها را که در نور سپید شدند سوگند به هر چه سپیدی‌ست تنها سرو خی…

آسان یا سخت اول چشمانش را از یاد بردم سپس دست‌هایش را از یاد بردم که همیشه بوی کاج جنگلی داشت در آخرها خیلی آخرها همه‌ی وجود و هستی‌اش را فراموش کردم. #احمدرضا_احمدی | از مجموعه شعر یادگار عشق و حرمان، نشر ثالث | @ganndomm 🌾

ما از تاریکی با هزاران امید به روشنایی آمدیم در روشنایی معجزه‌ای رخ نداد ما از گیاهان سبز از بوته‌های گل سرخ آوازی نشنیدیم در روشنایی تلخی بادام‌های کوهی بود انجیرهای کال در سبد بود نه تو بودی نه من بودم نه ما بودیم. #احمدرضا_احمدی | از مجموعه شعر یادگار عشق و حرمان مدام، نشر ثالث | @ganndomm 🌾

من تمام پله‌ها را آبی رفتم آسمان خانه‌ی ما آسمان خانه‌ی همسایه نبود من تمام پله‌ها را که به عمق گندم می‌رفت گرسنه رفتم من به دنبال سفیدی اسب در تمام گندمزار فقط یک جاده را می‌دیدم که پدرم با موهای سفید از آن می‌گذشت. من تمام گندمزارها را تنها آمده بودم پدرم را دیده بودم گندم را دیده بودم و هنوز نمی‌توانستم بگویم: اسب من من فقط سفیدی اسب را گریستم اسب مرا درو کردند #احمدرضا_احمدی @ganndomm 🌾