چندمین دیوار

مثل رویای نیمه‌ شب شیرین مثل کندوی پر عسل بودی شانه‌ بر شانه‌ات مماس ولی حیف بیرون از این بغل بودی ۰۵/۰۵/۱۸

Signed رویا اسداللهی

بگذار دوستت داشته باشم، نه برای آن‌که جهان زیباتر شود، برای آن‌که در میان این همه ویرانی، جایی برای نفس کشیدن داشته باشم. بگذار سر بر شانه‌هایت بگذارم و برای چند لحظه تمام خستگیِ سال‌ها را از یاد ببرم. تو که می‌آیی، شب دیگر آن‌قدر تاریک نیست؛ انگار ماه راه خانه‌اش را در چشم‌هایت پیدا کرده است. بگذار دستت را بگیرم، شاید با گرمای دست‌های تو بتوانم دوباره به فردا ایمان بیاورم. من از جهان چیز زیادی نمی‌خواهم؛ همین که…

Signed رویا اسداللهی

#دلنوشته تا حالا شده مرگ آرزوت بشه؟ نه از سرِ نفرت از زندگی، نه برای تمام کردنِ راه؛ فقط برای یک لحظه آرامش، برای خاموش شدنِ صدای خستگی که هر شب در سرت تکرار می‌شود. تا حالا شده آن‌قدر لبخند زده باشی که خودت هم یادت برود آخرین بار کی از تهِ دل خندیدی؟ آن‌قدر گفته باشی «خوبم» که این دروغِ کوچک کم‌کم به جای حقیقت بنشیند؟ تا حالا شده میانِ آدم‌ها باشی اما دلت در جایی دور گوشه‌ی یک اتاقِ خاموش تنها مانده باشد؟ مرگ را …

Signed رویا اسداللهی

#شعر_سپید شنبه با دهانِ مترو شهر بالا آمد و من تمام شب را در جیب کتم مچاله کرده بودم. خیابان‌ها هنوز اسم تو را بلد بودند اما تابلوها عمداً دروغ می‌گفتند؛ هیچ‌کس نمی‌دانست خانه ات کجاست؟ و چرا هر راهی به نبودنت ختم می‌شود. من مردی بودم که قلبش را پشت آخرین ایستگاه جا گذاشته بود و با سینه‌ای خالی به زندگی برمی‌گشت. تو آمدی با چشمانی که انگار دو پنجره رو به شهری بودند که هنوز ویران نشده بود. گفتم: «بمان.» گفتی…

Signed رویا اسداللهی

#دلنوشته او زن بود؛ نه آن‌طور که در قصه‌ها می‌نوشتند، نه با تاجی بر سر و نه با قصری برای پناه گرفتن. زن بود با دو دست خسته که هر صبح ویرانه‌های شب را جمع می‌کرد. وقتی دلش شکست، آینه را پاک کرد؛ وقتی گریه‌اش گرفت، برای بچه‌ها چای ریخت؛ وقتی جهان از چهار طرف به خانه‌اش حمله کرد، پرده‌ها را کنار زد تا آفتاب راهش را پیدا کند. کسی نفهمید چند بار در آشپزخانه آرام گریه کرد تا صدای شکستن خودش به اتاق بچه‌ها نرسد. او …

Signed رویا اسداللهی

🍂 #دلنوشته تا به حال شده آن‌قدر خسته باشی که حتی خواب هم برای تو شبیه استراحت نباشد؟ نه از دردِ رفتن، نه از ترسِ ماندن؛ فقط از این‌که هر روز باید نقشی را بازی کنی که دیگر خودت باورش نداری. تا به حال شده میانِ شلوغیِ آدم‌ها راه بروی و احساس کنی هیچ صدایی به اتاقِ تاریکِ درونت نمی‌رسد؟ انگار قلبت سال‌هاست نامه می‌نویسد، اما هیچ‌کس آدرسِ خانه‌اش را نمی‌داند. گاهی آدم نمی‌شکند؛ فقط آرام‌آرام از خودش دور می‌شود. صبح‌ها…

Signed رویا اسداللهی

شب که می‌شود، نزدیک‌تر بیا؛ بگذار فاصله میان نفس‌های ما گم شود در تاریکی. نگاهت روی پوست شب می‌لغزد و لبخندت آرام، تمامِ حواس مرا از من می‌گیرد. امشب نه حرفی لازم است، نه چراغی؛ فقط تو باشی و این سکوتِ گرم که بین ما پر از ناگفته‌هاست. #رویا_اسداللهی RoyAdel ۰۵/۵/۱۷

Signed رویا اسداللهی

جمعه‌های بی‌تو جمعه، بی‌تو شبیهِ کوچه‌ای‌ست که باران گرفته و هیچ پنجره‌ای چراغ ندارد... بی‌چشم‌هایت، آسمان هم رنگِ تاریکی‌ست؛ بی‌دست‌هایت، تمامِ فصل‌ها بوی پاییز می‌دهند... و بی‌لبخندت، حتی شیرین‌ترین لحظه‌ها مزه‌ی تلخِ دلتنگی دارند. کاش می‌شد دست‌هایت را باز کنی و من تمامِ خستگیِ این روزها را در آغوشت جا بگذارم... کاش می‌شد سرم را روی شانه‌ات بگذارم و برای چند لحظه دنیا را از یاد ببرم. بگذار از لب‌هایت آرام…

Signed رویا اسداللهی

بعضی دردها را نمی‌شود گفت... بعضی دردها را نمی‌شود گفت، می‌شود فقط پشتِ یک «خوبم» پنهانشان کرد... دلتنگی، وقتی راهی به زبان پیدا نکند، از چشم‌ها عبور می‌کند و گوشه‌ی سکوت می‌نشیند. کاش می‌شد گفت: «فقط یک بار، بی‌دلیل مرا در آغوش بگیر...» اما غرور، گاهی بلندتر از صدای نیاز است. و آدم، کم‌کم از انتظار خسته می‌شود؛ نه از دوست داشتن، از دیده نشدن... تا جایی که دیگر رفتن، تصمیم نیست؛ پایانِ تمامِ «کاش‌ها»ست. و بعد..…

Signed رویا اسداللهی

یک بوسه بود... همین. اما نمی‌دانستیم گاهی یک لحظه می‌تواند عمری را گروگان بگیرد. تو رفتی، و من ماندم با شهری پر از خیابان‌های بی‌تو، با شب‌هایی که نامت را آرام زیر لب تکرار می‌کنند. عشق‌های ممنوعه همیشه بلند نمی‌میرند؛ گاهی آرام می‌نشینند در عمیق‌ترین جای قلب، و سال‌ها تظاهر می‌کنند که دیگر زنده نیستند. اما کافی‌ست یک عطر، یک آهنگ، یک خاطره... و دوباره همان آدم می‌شوی؛ همان زندانیِ بی‌گناهِ یک بوسه. #رویا_اسدال…

Signed رویا اسداللهی

گاهی وقت‌ها یک لمسِ کوتاه، یک بوسه‌ی بی‌هوا، می‌تواند تمامِ زندگی را تغییر دهد... می‌تواند آدمی را در زندانی بی‌دیوار حبس کند؛ زندانی که میله‌هایش از خاطره ساخته شده‌اند و نگهبانش دلتنگی‌ست. یک بوسه کافی‌ست تا نامِ کسی برای همیشه در گوشه‌ای از قلب حک شود؛ حتی اگر عشقش ممنوع باشد، حتی اگر رسیدنش محال... بعضی آدم‌ها را نمی‌شود داشت، اما می‌شود سال‌ها در قلب، زندانیِ دوست داشتنشان ماند. #رویا_اسداللهی 05/05/15

Signed رویا اسداللهی

هیچ چیز غم‌انگیزتر از تنهایی نیست؛ تنهایی، نام خاموشِ زندگی‌ست وقتی قلب، دیگر صدای قدم‌های کسی را انتظار نمی‌کشد. وقتی بیداری و خستگی روی پلک‌هایت سنگینی می‌کند، وقتی خواب می‌روی اما شب، به جای آرامش کابوس‌هایش را در آغوشت می‌ریزد؛ وقتی تنهایی، سرما آرام‌آرام نفوذ می‌کند، چنان که انگار برفِ سال‌های فراموشی روی استخوان شانه‌هایت نشسته است. تنهایی جهنمی عجیب است؛ جهنمی که آتشش سرد است، میان شعله‌هایش می‌سوزی اما گرما…

Signed رویا اسداللهی