بیــو_عـاشـــــقانہ‌‌♥️

با اینکه صبح حموم رفته بودم اما واسه اینکه جلوچشمش نباشم و راحت بتونم به بدبختی هام فکر کنم تصمیم گرفتم برم حموم و دوش بگیرم! چندساعت زیر دوش موندم وحسابی فکر کردم.. آب اونقدر داغ بود که کل حموم رو بخار دربرگرفته بودو نفسم داشت بند میومد.. پوست بدنم درد گرفته بود اما دلم نمیخواست ازجام تکون بخورم! توی همین فکرها و حال هوا بودم که صدای بهار و همزمان تقه های پیاپی به در حموم خورد.. _گلاویژ؟؟ حالت خوبه؟ داری چیکار می…

نمیدونم چرا باحرف بهار هم معذب شدم هم استرس گرفتم.. انگار میترسیدم کسی اشک هامو ببینه! هول کرده درحالی که نگاهمو ازش میدزدیدم گفتم؛ _من؟ اومم.. من.. نه بخدا.. من گریه نکردم.. باتاسف سری واسم تکون داد و از روی سینک استکانی برداشت.. باحرص ونفرت اشک هایی که نفهمیدم از کدوم قبرستونی پیداشون شد رو پاک کردم وبه خودم توپیدم: لعنت بهت گلاویژ.. لعنت به خودت و گریه هات و حضور نحست توی این خونه! دیدم داره واسه خودش چایی میری…

واسه اینکه باهام آشتی کنه و دلش رو به دست بیارم واسش غذای مورد علاقه اش رو درست کرده بودم.. اما اونقدر سکوتش سنگین بود که نمیدونستم چطوری به صرف شام دعوتش کنم.. دلم میخواست بایه بهونه ای سر حرف رو باهاش باز کنم اما انگار گندکاری های من اونقدر زیاد بوده که کاسه ی صبوری خواهرم سر ریز شده و سلول به سلول تنش باهام قهر بود.. از توی آشپزخونه یواشکی نگاهش کردم.. توی پزیرایی نشسته بود و مشغول کار کردن با لبتابش بود.. همون…

بازهم باهمون بیصدایی به اتاقم برگشتم و بالشم رو برداشتم و روی زمین انداختم.. دلم نمیخواست روی تختی که بهار دلش نخواسته بود بخوابه، بخوابم... پتورو روی خودم کشیدم و توخودم جمع شدم.. ساعت شش صبح بود.. اونقدر خسته بودم و پلک هام سنگین و خسته بود که سرم به بالش نرسیده خوابم برد.. وقتی بیدار شدم ساعت ده صبح شده بود و بهارهم خونه نبود.. تموم شب مادرم توی خوابم بود.. انگار روحش ازاینکه چقدر بهش نیاز دارم آگاه بود و تموم …

حق با اون بود.. باگریه های مسخره ام فقط بقیه رو اذیت میکردم و فضای خونه ی بهار بیچارهم سنگین و غمزده میکردم.. خودمو جمع کردم و لباس هامو عوض کردم.. بیصدا وپاورچین بدون اینکه چراغی رو روشن کنم به طرف سرویس بهداشتی رفتم و دست وصورتم رو شستم.. میدونستم بهار به رختخواب حساسه و خیلی دلم میخواست دوش بگیرم اما نمیخواستم سروصدا ایجاد کنم و همین یکی دوساعت باقی مونده از خوابش روهم به هم بزنم! باحوصله صورتم و خشک کردم و توی…

_باشو برو لباس هاتو عوض کن بگیر بخواب منم کپه ی مرگم رو بذارم.. به لطف تو سرم داره از درد منفجر میشه و خبرمرگم صبح زود آفتاب نزده هم باید برم سرکار! _معذرت میخوام.. نمیخواستم اینطوری بشه! _خیلی خب حالا نمیخواد هی معذرت خواهی کنی اتفاقیه که افتاده و گذشت رفت پی کارش.. امیدوارم دیگه تکرار نشه! بدون حرف درحالی که آرزو داشتم همون لحظه قلبم از حرکت وایسته از جام بلند شدم و باسرافکندی به طرف اتاقم رفتم.. ازخودم بدم میومد…

پوووف کلافه ای کشید و با ناراحتی گفت‌: _تقصیرمن شد.. نباید بهش زنگ میزدم.. اگه جنابعالی مخفی کاری نمیکردی و ازهمون اول همه چی رو به من میگفتی من هم هرگز بهش زنگ نمیزدم! سرم رو پایین انداختم و شرمزده گفتم: _فقط نمیخواستم ناراحتت کنم.. _بسه گلاویژ با این حرفات بیشتر عصبیم میکنی! هردفعه هر غلطی دلت میخواد میکنی و دست آخر با گفتن این چرت وپرت ها روی کارهات سرپوش میذاری وانتظار داری چیزی هم بهت نگم وناراحت نشم! _هرچی ب…

باگریه ادامه دادم: _اما ای کاش هیچوقت پیدام نمیکرد.. ای کاش منه احمق رو نمیدید بهار.. من باعث شد دعوا کنه و کتکش بزنن.. من خاک برسر باعث شدم کتک بخوره و بیهوشش کنن.. خدامنو مرگ بده که چیزی جز دردسر و عذاب واسه هیچکدومتون ندارم! _یعنی چی؟ چی میگی تو؟ چرا دعواش شد؟ واسه چی بیهوش شد؟ _من.. باعث.. شدم.. عماد.. بااونا.. اونا.. دعواش.. بشه! اونقدر گریه کرده بودم که به سکسکه افتاده بودم و بهار متوجه حال بدم شد.. دستمو گ…

ازم فاصله گرفت وعصبی وباراخم های توی هم توی صورتم نگاه کرد و گفت: _کجا بودی؟ تا این وقت شب بیرون چه غلطی میکردی؟ هان؟ بی خبر کدوم قبرستونی رفته بودی؟ واسه چی گوشیت رو خاموش کرده بودی؟ اون کی بود باهاش برگشتی؟ _من.. بخدا من... _توچی؟ هان‌؟؟ چییی‌؟؟ کدوم گوری بودی حرف بزن! _خواهش میکنم آروم باش.. بخدا شارژ باتریم تموم شده بود گوشیم ناخواسته خاموش شد! _که شارژ باتریت تموم شده بود؟! تا این وقت شب کجا بودی گلاویژ‌؟ _ح…

باگریه به ماشین که ازم دور میشد نگاه کردم وباخودم گفتم: _من چه غلطی کردم خدایا...؟! ماشینش کاملا از کوچه دور شد و غیب شد.. باقدم های سست به طرف خونه رفتم وکلید رو به در انداختم.. پاهام جون نداشت ازپله ها بالا برم.. با اینکه طبقه ی اول بودیم از آسانسور کمک گرفتم و خودمو به واحدمون رسوندم.. کلید رو به در واحد انداختم اما هنوز کلید رو نچرخونده بودم که در بازشد وبا چهره ی داغون بهار رو به رو شدم.. اونقدر گریه کرده بود …

جلوی خونشون به شدت زیادی زدم روی ترمز و جیغ لاستیک هام بلند شد.. حرف خودشو به خودش پس دادم؛ _هری! _عماد؟ _گلاویژ میری پایین یا به کمک دست وپام بندازمت پایین؟ انگار متوجه شد که هیچ جوره نمیخوام تحملش کنم ودیگه مقاومت نکرد.. باحسرت سرشو پایین انداخت ودر روباز کرد.. واسم مهم نبود که چقدر ناراحتش کرده باشم.. اون لحظه اونقدر عصبی بودم که نه تنها ناراحتیش واسم مهم نبود بلکه به مرگش هم راضی بودم.. ازماشین پیاده شد واومد …

پوزخندعصبی زدم وگفتم: _این دری وری هارو وقتی که با بی آبرویی مردم رو انداختی به جونم باید میگفتی نه الان.. میری پایین یا بندازمت پایین؟ _غلط کردم عماد اشتباه کردم.. ندونستم اون کارو رومیکنی بخدا اشتباه کردم معذرت میخوام التماست میکنم این کارونکن.. دستم درد میکرد.. حوصله ی بحث کرد با اون احمق رو نداشتم بی حوصله ماشین رو حرکت دادم و دیگه چیزی گفتم.. _دستت درد میکنه؟ بریم بیمارستان؟ _خفه شو به تو مربوط نیست! _عماد.…