Behrooz rezaei

Behrooz rezaei pinned «‍ @behrooz_rezaei»

مادرِ مرگ شدن طعمِ عجیبی دارد آخرین بار همان روز تو را بوسیدم بدنَت غرقِ کبودی و لبَت زخمی بود من به چَشمانِ خودم مرگِ جهان را دیدم چه کنم با نَفسِ گرمِ هزاران قاتل؟ با کسانی که تو را شکلِ جسد می‌دیدند با کسانی که به آینده تجاوز کردند با کسانی که به فریادِ تو می‌خندیدند عمرِ کوتاهِ تو و حافظه‌ها یعنی مرگ این فراموشیِ جمعی کمرم را خم کرد کُشت و کُشتارِ هزاران نفرِ تنها را گرگ با گرگ نمی‌کرد، ولی آدم کرد داغ دیدیم و…

من با کسی که خوب می‌خنده نمی‌خوابم⠀ من با کسی که زود می‌بخشه نمی‌مونم⠀ من با کسی که دیر می‌میره نمی‌جنگم⠀ من گه‌ترین موجودِ این دنیای داغونم⠀ ⠀ من آرزوی مرگ دارم واسه هر کی که⠀ با زنده موندن ذاتشو داره بگا میده⠀ این شعر می‌تونه منو از چشم بندازه⠀ این شعر واسه کشتنم برنامه‌ها چیده⠀ ⠀ من تک تکِ آدم فروشی‌ها رو می‌بینم⠀ زِر می‌زنم وقتی میگم چشمامو می‌بندم⠀ شاید بخندی به منی که کصخلم اما⠀ من به کسی که مُفتشو بُردن نمی‌خن…

به سازِ دیگرانِ کمتر از خودَت برقص⠀ برای لاشیانِ با اَدب، ادب بریز⠀ همیشه جاکشانِ منطقی برنده‌اند⠀ درونِ استکانِ من دوباره شب بریز⠀ ⠀ درونِ خلوتَت برای من دعا نکن⠀ برای من که خطِ باطلِ کلیشه‌ام⠀ تو آخرین گزینه‌ی به باد رفته‌ای⠀ وَ من همیشه بی‌حیاتر از همیشه‌‌ام⠀ ⠀ سکوت کن، برای زندگی نکردنم ⠀ که هر امیدِ مُمکنی تباه می‌شود⠀ دوباره کوچِ من به سرزمینِ مادری⠀ که گا همیشه آخرین پناه می‌شود⠀ ⠀ بدونِ من به یادِ خاطراتِ من …

اُمیدِ مُنجیو تو خاکِ سینم چال کردم سرای بی‌گناهو رو طناب دار دیدم درختا بی‌کس و کارن تو تاریکیِ جنگل که جنگلبانو تو مهمونیِ نجار دیدم چجوری میشه بعد از دیدنِ کُشتار جمعی بازم خوشبختیِ فردی واست معیار باشه شبیهِ اینه که دریا رو غارت کرده باشن یه ماهی حامیِ مُرغای ماهی‌خوار باشه (بهروز رضایی) @Behrooz_rezaei

حفظ کن فاصله‌ات را که زبانم تلخ است⠀ به غم و شادیِ جعلیِ شما بدبینم⠀ با من از جشن نگو که نظرم روشن نیست⠀ من به فکرِ شبِ سنگینِ پس از تدفینم ⠀ ⠀ به صمیمی شدن و جمع ندارم مِیلی⠀ زندگی در نظرم مثلِ شما زیبا نیست⠀ شادی و سرخوشیِ خالیِتان را دیدم⠀ حالتان بیشتر از لذتِ اِستمنا نیست⠀ ⠀ هر چه را در نظرِ جمع مقدس باشد⠀ می‌کُشم، حقِ من این است که قاتل باشم⠀ حرمتِ هیچ کسی جز سه نفر واجب نیست⠀ احترامی به شما نیست که قائل باشم⠀ ⠀…

فعلِ غریب و بی سرانجامیست بودن⠀ این حرف‌ها را قبلِ گفتن هِی جَویدم⠀ درباره‌ی هر چیزِ مُمکن فکر کردم⠀ چیزی برای مثبت اندیشی ندیدم⠀ میلی نمانده به ملاقاتِ خودی‌ها⠀ ⠀ هضمِ سکوتِ مدعی‌های شرافت⠀ هضمِ تجاوزهای بعد از دستگیری⠀ هضمِ تظاهر کردنِ مردم به شادی⠀ هضمِ هزاران اتفاقِ فوقِ کیری⠀ سخت است، مانندِ خُرافاتِ خودی‌ها⠀ ⠀ از گُه‌خوری با جمله‌ی من می‌توانم⠀ از شکر کردن‌ها برای رستگاری⠀ از هر کتابِ زرد و چرتِ خودشناسی⠀ از و…

غمِ بی اختیارَت را چه باید گفت؟⠀ سیاهیِ بهارَت را چه باید گفت؟⠀ منِ دائم دُچارَت را چه باید گفت؟⠀ پِیِ توصیفی‌ام بالاتر از درد...⠀ ⠀ مرا بستند و بال از باورَت چیدند⠀ لباسَت را در آوَردند و خندیدند⠀ تو می‌لرزیدی و جمعی تو را دیدند⠀ خدا آن لحظه در من خودکشی کرد (بهروز رضایی) @Behrooz_rezaei

دیوارو می‌بوسم برای آخرین بار⠀ رفتن یه وقتی داره و وقتِش رسیده⠀ من احترامِ خونه رو حالیمه، هرچند⠀ این خونه با من رنگِ آرامش ندیده⠀ ⠀ این رفتن از رفتن فراتر می‌شه وقتی⠀ این چاله با من تا عذابِ چاه می‌رفت⠀ امشب منو هر کی ببینه، میگه: دیدم⠀ یه مَردِ مُرده تو خیابون راه می‌رفت⠀ ⠀ رؤیای فردا رو گذاشتم پُشتِ دیروز⠀ امروزو کوبیدم به هر چی که ندارم⠀ باید همه از رفتنم خوشحال باشن⠀ من واسه این خونه شبیهِ اِنفجارم⠀ ⠀ من بی‌خداح…

لعنت به هر چیزی که جای فکر داره لعنت به بغضی که گلومو کور کرده من آدمِ دل کندن از مَردُم نبودم اما یه چیزایی منو مجبور کرده لعنت به تکرارِ فراموشیِ جمعی لعنت به رؤیایی که بوی خون گرفته لعنت به هر کی که همه روزای سختو با حل شدن تو زندگی آسون گرفته من آخرین عکسِ یه عکاسِ مریضم تو پوشه‌ی پورنِ غم‌انگیزِ گروهی این قافیه از بیخ و بُن معیوبه اما میذارمِش پای فروپاشیِ روحی من جنده‌ی دوزاریِ قُرصای خوابم من غرقِ سِیلی از …

بعد از خیابان و گلوله، بعد از هُجومِ تیر و خنجر بعد از صدای جیغ و فریاد، تا استرس‌های مُکرر حالا پس از آن مِهرِ بی مِهر، حالا پس از آبان و آذر حالا که خون‌آلود و سردم، امشب برای بارِ آخر آغوش می‌خواهم ولی لُخت، پیراهنَت را در بیاور (بهروز رضایی) @Behrooz_rezaei

ترسناک است که آرامشمان پابرجاست⠀ ترسناک است که عادت به حقیقت چربید⠀ آن طرف‌تر به کسی داشت تجاوز می‌شد⠀ چشمِ بی عاطفه‌ی ما نوکِ بینی را دید⠀ ⠀ ترسناک است که از ترس دهان را بستیم⠀ ترسناک است خطا کردنِمان با تکرار⠀ ترسناک است که ما اشرفِ مخلوقاتیم⠀ ترسناک است فراموشیِ بعد از کُشتار⠀ ⠀ ترسناک است خدایی که به ما می‌نازد...⠀ ⠀ ⠀ (بهروز رضایی)⠀ ⠀ @Behrooz_rezaei