Samuel Beckett

Photo, posted without a caption

او می‌شنود، کل قضیه همین است، او، که تنهاست، و گنگ، گمشده در دود، دود واقعی نیست، آتشی در کار نیست، مهم نیست، دوزخ غریبی است که هُرم گرما ندارد، دوزخی‌ای ندارد، شاید باغ بهشت باشد، شاید این نور بهشت است، و هیچ، و این صدا نیز صدای رستگاران، که شفاعت می‌کنند، برای زنده‌ها، برای مرده‌ها، هر چیزی ممکن است. اینجا زمین نیست، تنها مسئله‌ی مهم نیز همین است. ساموئل بکت - نام‌ناپذیر

قرن‌ها خودم را می‌بینم بسیار ریز مثل حالا کم و بیش فقط ریزتر بسیار ریز دیگر بدون اشیا بدون غذا و من زندگی می‌کنم هوا زنده نگهم می‌دارد با لجن به زندگی ادامه می‌دهم دوباره گونی دیگر آن را میان بازوانم می‌گیرم با آن حرف می‌زنم سرم را رویش می‌گذارم گونه‌ام را به سطحش می‌مالم لبانم را رویش می‌گذارم گونه‌ام را به سطحش می‌مالم لبانم را رویش می‌گذارم به آن پشت می‌کنم دوباره به آن رو می‌کنم دوباره آن را تنگ به خودم می‌چسبان…

ریسمان را از گونی باز می‌کنم شیء دیگری هم هست ریسمان را گِرد گردن گره می‌زنم آن را از گردنم آویزان می‌کنم چون می‌دانم که به هر دو دستم نیاز خواهم داشت یا بنا به غریزه یا این است یا آن و پای راست بازوی راست خودم را به پیش می‌کشم به پیش هُل می‌دهم ده متر پانزده متر توقف می‌کنم پس تا به این‌جا در گونی قوطی ها در بازکن ریسمان اما تمایل به چیز دیگر دارم نه به نظر نمی‌رسد چنین چیزی به من داده باشند این‌بار چیزهای دیگر با خ…

تهِ گونی را گره می‌زنم با لجن پُرش می‌کنم سرش را گره می‌زنم بالشِ خوبی خواهد شد در میان بازوانم نرم غدای آخر کِی است سفرِ آخر کِی است چه کرده‌ام کجا بوده‌ام آن فریادهای خاموش مهربانانهْ امید را وامی‌نهم کورسوی امید عزیمتِ دیوانه‌وار ریسمان بر گِرد گردنم گونی در دهنم ساموئل بکت - طوری که هست

یکی از دوستان بکت در روزهای واپسین زندگی نویسنده به او می‌گوید: «حالا که کار تقریبا تمام است، یعنی هر دو می‌دانیم که به زودی خواهی مُرد، بگو آیا در زندگی‌ات چیزی ارزشمندی هم بوده؟» و بکت می‌گوید: «خیلی کم، خیلی کم. مجبور شدم مرگ پدر و مادرم را به چشم ببینم.» مقدمهٔ «طوری که هست» - ساموئل بکت - سهیل سمی

تخته خاکستری شکاف فرسوده. پناهگاه راستین عاقبت بی‌دررو پراکنده چهار دیوار بر پشت نه صدایی همه‌سو بی‌پایانگی زمین آسمان یکی نه تکانی نه نفسی. پهنه‌های صاف سفید سفید چشم آرام نور عقل همه رفته از یاد. ویرانه‌های پراکنده خاکستری خاکستر همه‌سو پناهگاه راستین عاقبت بی‌دررو. نور پناهگاه سفید سفید پهنه‌های صاف همه رفته از یاد. همه‌سو بی‌پایانگی زمین آسمان یکی نه صدایی نه تکانی. پاها یک تخته دست‌ها به پهلوها بسته پیکر کوچک …

Opener: God. God. [Pause. ] There was a time I asked myself, what is it. There were times I answered, it's the outing. Two outings. Then the return. Where? To the village. To the inn. Two outings, then at last the return, to the village, to the inn, by the only road that leads there. An image, like any other. But, I don't answer any more. I open. Beckett Cascando Play for radio

سکوت طولانی‌ام را ببخش‌. این چند مدت خیلی سخت مشغول کار بودم و چند روزی است کتاب دیگری را تمام کرده‌ام، که برای من نسبتا طولانی حساب می‌شود، عنوانش «مالوی» است، به زبان فرانسه. «مرفی» به فرانسوی منتشر شد، با ترجمهٔ بدِ من، و ارزش خواندن ندارد. اوضاع ویراستاری اینجا افتضاح است و ورشکستگی همه‌جا را برداشته. همیلتون شش ماه پای ترجمهٔ «وات» نشست، و سر آخر جا زد. نشر بوردا قرار است یک موقعی در سال آینده «مرسیه و کامیه» را…

Hamnet.2025.1080p ✅ زیرنویس چسبیده فارسی 🤖 @filmyarrbot 📢 @filmyarr

بعد از نوشتن «نام‌ناپذیر» از انجام هر کاری ناتوانم. اینجا، تهِ بشکه‌‌ام. گمانم وقتی آن را بخوانی بفهمی از چه حرف می‌زنم. دور خودم می‌چرخم و در خود می‌پیچم، بی قصدی مشخص. شاید اگر می‌توانستم تصمیم بگیرم ناامید شوم، بهتر می‌شد. شاید بتوانم. نامه‌های بکت - ۱۹ فوریه ۱۹۵۲

غزل غزل‌ها یاکووس کامپانل‌لیس ترجمه‌ی: احمد شاملو صدا: ماریا فارانتوری موسیقی: میکیس تئودوراکیس @beckett_samuel