سید مهرداد افضلی

آیا تو هم باور داری که شعر، نفسِ زندهٔ زمان است؟ شبِ آب و آیینه فرارسیده؛ جایی که کلام، ترانه می‌شود و لحظه‌ها جاودانه...🧡 با شعرهای ناب، موسیقی زنده و حال‌وهوایی پر از حسِ ناب… حضور شاعران مطرح کشوری و استانی بهمراه اجرای زنده گروه موسیقیِ ارغوان و شاهنامه خوانی 📅 ۲۴ آذر، ساعت ۱۹ 📍 سالن ابن سینا – دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد حضور برای همه آزاد است! نوبت توست، بیا و لحظه‌های زیبا را ثبت کن. این شب، بهانه‌ای است برای…

✅ دو از دو جملات منقول جناب عسکری از تاریخ بیهقی را بخوانید: «دروغ مصلحت‌آمیز به از راست فتنه‌انگیز نیست.»[!!!] «من آن چه دیدم و شنیدم بی‌زیادت و نقصان بنوشتم» یا این جمله‌ی مهیب را، «کار دبیری کاری دشوار است. اگر پادشاهی خشم گیرد نخست قلم بشکند.» یا «هر که از تاریخ عبرت نگیرد خود تاریخی عبرت‌انگیز شود.» یا این شاه‌جمله، «بدان‌ای پسر من که این تاریخ پیش گرفتم نه از بهر آن است که در جهان نامی کنم، بل که خواستم تا کار…

✅ یک از دو ☑️ در دیزی باز است، حیای قلم کجا رفته؟! ✍🏻 (مهرپویای صفار) حتماً می‌دانید ما کتابی داریم به نام تاریخ بیهقی. شاید نیز بدانید که در قرآن آمده است: «برخورداری کمی است در دنیا، دروغ‌گویان را و برای ایشان عذابی دردناک است در آخرت.» (نحل: ۱۱۶) نیز قرآن صراحت دارد که: «دروغ‌گو مستحق لعنت و سزاوار خشم پروردگار است.» (نور: ۷) و در حدیث آمده است: «همه‌ی پليدى‏‌ها را در خانه‏‌اى نهاده‌اند و كليد آن، دروغ است.» (بح…

از واگویه‌ها: این‌که هرکس چه‌قدر با شکل غم‌انگیز خود یگانه شده، برمی‌گردد به نخستین‌باری که عاشق شده است. اتحاد آدم با آن‌چه زخم از او به‌جا گذاشته است امر غریب و گریه‌آوری‌ست؛ در من خیره شو و هم‌زمان به چشم‌های براق زنی فکر کن که خواستن‌اش در من به سلاخی مشغول است. مهرداد افضلی

دهان تو آن‌قدر گشاد است که باد گلوی اورانگوتان در آن پرچم می‌اندازد و کشتی‌های حمل گازوییل هرجا که باشند به این گذرگاه می‌رسند دهانت لنگی ندارد و لنگرگاه از نبود این‌همه ترافیک گیج می‌زند دهانت آن‌قدر گشاد است که تمام شاعران را کفایت می‌کند تا سیاهی سق‌شان را سپید کنند راستی قول کدام یکی‌شان را داده بودی که شب مثل سگ تا صبح دم دهانت موس‌موس می‌کرد چه جلافت‌ها! دهانت را بردار و تمام گل‌ها و قلب‌های ریخته را بریز بیرون…

در آیینه دیدمش حواسش به من نبود زنی که شبیه تو... زنی که نه، زن نبود به آیین ابر و باد رسید و رساندمش به مرز یکی شدن، به جایی که تن نبود پری‌واره‌ای که خود درخت شکوفه بود به من میوه‌ای خوراند که شکل بدن نبود سپس بره‌ای شد و مرا در خودش چرید به چشم چراگرش هوای چمن نبود هوا ایستاده بود تماشاکنان در آن بهشت مجسمی که در پیرهن نبود من اما نشستم و سرم را گذاشتم بر آن سینه‌ی سپید... که وقت سخن نبود! مهرداد افضلی @afz…

بیگانه‌ام می‌خواستی؛ بیگانه با دنیا بیگانه با هرچیز و هرکس، زشت یا زیبا بیگانه‌ای غمگین، نشسته در قمار خویش بیگانه‌ای برگشته از کشتار یک رؤیا، رؤیای آن لفظ گرامی، لفظ بی‌تکرار در گرگ‌و‌میش کوچه‌های لذت و معنا ما پابرهنه، دست‌خالی، دوره می‌کردیم آوازِ هم را، بی‌هراس از لکنت سرما غافل از اینکه ابرهایِ یائسه در ما رد می‌شدند و رد نمی‌شد شک طوفان‌زا هر روز بر دیوار هم میخی؛ که با خود ربخت بر خاک‌مان زرنیخِ مرگ آرزو…

♥️ به امید سالی بهتر از تمام سال‌ها ♥️

🔹شکسته در من بلور ذوقی که جز تماشا صدا ندارد گرفته چشم مرا چه وهمی که این صدا انتها ندارد 🔹صدا به شکل زنی که با خود، هزار کبک و هزار آهو نشانده در سایه‌سار چشمش، یکی خیال چرا ندارد 🔹به سبزه‌زار تنش دمیده، دو لالۀ واژگون که جز من کسی ندیده، کسی نچیده، کسی مجال خطا ندارد 🔹تنانه‌هایش سپید و موزون، شبانه‌هایش تمشک و پُرخون رهاست دُورش هزار مجنون؛ اگرچه موی رها ندارد 🔹خیالِ با او پرنده‌بازی مرا کشانده به قله‌هایش پرن…

Channel photo updated

این پنجره، این عکس‌ها، این آشپزخانه... حق با تو بود: این‌ها فقط شعر است دیوانه! گفتم که! با من چای تو شیرین نخواهد شد «من» شکلی از غم بود دور میز صبحانه تو بغض‌هایم را چه راحت پاک می‌کردی با دستمالی خیس در تنهایی خانه من سطرهای دفترم خالی، دلم پُر بود از اشتیاق شعله‌ها در بال پروانه. یک روز می‌آید سر بود و نبود من در بیت‌های عاشقانه می‌زنی چانه آن‌روز اما سایه‌ها چیزی نمی‌فهمند از اضطراب جوجه‌های مانده در لانه. …

کاری از دست من ساخته نیست، حتی از دست شعرهایی که گفته‌ام و برایت نخوانده‌ام، خیالی نیست؛ مرگ مناسبات ما را تغییر خواهد داد.