سین.الف.میم

📝 فرق است بین تیمی که برای اسطوره و رهبرش بازی کند با اسطوره و رهبری که در تیم تنها بازی کند... 📸 جام جهانی فوتبال 2026 / حذف پرتغال و رونالدو؛ صعود آرژانتین و مسی @sinalefmimm

عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود مجنون از آستانه لیلی کجا رود؟ گر من فدای جان تو گردم دریغ نیست بسیار سر که در سرِ مهر و وفا رود ور من گدای کوی تو باشم غریب نیست قارون اگر به خیل تو آید گدا رود مجروح تیر عشق اگرش تیغ بر قفاست چون می‌رود ز پیش تو چشم از قفا رود حیف آیدم که پای همی بر زمین نهی کاین پای لایقست که بر چشم ما رود در هیچ موقفم سَرِ گفت و شنید نیست الا در آن مُقام که ذکر شما رود ای هوشیار اگر به سَرِ …

امروز نه آغاز و نه انجام جهان است ای بس غم و شادی که پس پرده نهان است گر مرد رهی غم مخور از دوری و دیری دانی که رسیدن، هنر گام زمان است تو رهرو دیرینه‌ی سر منزل عشقی بنگر که ز خون تو به هر گام نشان است آبی که بر آسود، زمینش بخورد زود دریا شود آن رود که پیوسته روان است باشد که یکی هم به نشانی بنشیند بس تیر که در چله‌ی این کهنه کمان است از روی تو دل کندنم آموخت زمانه این دیده از آن روست که خونابه‌فشان است دردا و …

گفتم: ای مه بی سبب یاری ز یاری بگذرد؟! زیر لب خندان گذشت و گفت: آری بگذرد!! ریزدم خون، کاش چون رنجید از من خاطرش؛ ترسم از یادش رود، چون روزگاری بگذرد! آه از آن ساعت، که بر سرکشته ی بیداد را خلق گرد آیند و قاتل از کناری بگذرد شادم از باد صبا، گر با سگان آستان عرض حال من کند، چون از دیاری بگذرد حلقه حلقه کرده یی مشکین کمند زلف را تا کشی در دام خود هر سو شکاری بگذرد دیدی آذر، عاقبت گلچین این گلشن نداد آن قدر فرصت، …

خیال خام پلنگ من، به سوی ماه جهیدن بود و ماه را ز بلندایش، به روی خاک کشیدن بود پلنگ من -دل مغرورم- پرید و پنجه به خالی زد که عشق، ماه بلند من، ورای دست رسیدن بود گل شکفته خداحافظ! اگر چه لحظه‌ی دیدارت شروع وسوسه‌ای در من به نام دیدن و چیدن بود اگر چه هیچ گل مرده، دوباره زنده نشد، اما بهار در گل شیپوری مدام گرم دمیدن بود من و تو آن دو خطیم آری، موازیان به ناچاری که هر دو باورمان زآغاز به یکدگر نرسیدن بود شراب خو…

تبارک الله از این فرّخ‌آستان که بود به پاس درگه او آسمان همیشه مقیم چراست پشت سپهر این‌چنین خمیده و کوژ اگر ندارد پیش درش سر تعظیم زهی بر آن که نهد روی دل بر این درگاه به رای صافی و دین درست و قلب سلیم ز پاک‌یزدان بادا دمی هزار درود بر این حریم و خداوند این خجسته‌حریم 📝دیوان ملک‌الشعراء بهار 📸مشهد. ورودی شیخ طبرسی حرم مطهر 💫ولادت امام مهربان.اردی‌بهشت۱۴۰۴ @SinAlefMimm

خاکم به سر، ز غصه به سر، خاک اگر کنم خاک وطن که رفت، چه خاکی به سر کنم؟ آوخ کلاه نیست وطن تا که از سرم برداشتند، فکر کلاهی دگر کنم مرد آن بود که این کلهش بر سر است و، من: نامردم ار که بی کله، آنی بسر کنم من آن نیم که یکسره تدبیر مملکت تسلیم هرزه گرد قضا و قدر کنم زیر و زبر اگر نکنی خاک خصم ما ای چرخ! زیر و روی تو، زیر و زبر کنم جائیست آرزوی من، ار من به آن رسم از روی نعش لشکر دشمن گذر کنم هر آنچه می کنی؟ بکن ای…

دوست می‌دارم من این نالیدن دلسوز را تا به هر نوعی که باشد بگذرانم روز را شب همه شب انتظار صبح‌رویی می‌رود کان صباحت نیست این صبح جهان‌افروز را وه که گر من بازبینم چهر مهرافزای او تا قیامت شکر گویم طالع پیروز را گر من از سنگ ملامت روی برپیچم زنم جان سپر کردند مردانْ ناوکِ دلدوز را کامجویان را ز ناکامی چشیدن چاره نیست بر زمستان صبر باید طالب نوروز را عاقلان خوشه‌چین از سر لیلی غافلند این کرامت نیست جز مجنون خرمن‌س…

📝«دیل کارنگی» از جمله نویسندگان و سخنرانان معروف آمریکایی است که در خانواده‌ای تهیدست به دنیا آمده و دوران کودکی‌اش را در مشقت بسیار سپری کرد. بیشتر کتاب‌هایی که کارنگی منتشر کرده در حوزه‌ی روانشناسی است و نکات زیادی را در مورد خودسازی، سخنرانی، فروشندگی، پیشرفت شخصی در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌دهد. یکی از آثار وی کتاب «آیین‌زندگی» است؛ این کتاب خلاصه‌ای از تجربیات عملی زندگی بسیاری از تاثیرگذارترین مردمان بر روی ک…

کمی بشنویم… چرا در زندگی امروز کمتر گوش می‌کنیم؟ در همه‌ی نقش‌هایی که در طول روز و شب داریم، «شنیدن» حلقه‌ی مفقوده‌مان است. در محل کار، بیشتر تلاش می‌کنیم حرف بزنیم تا اینکه بشنویم. گویی «بیان کردن» را مترادف «کارآمد بودن» دانسته‌ایم. بجای گوش کردن به سخنان مشتری، ارباب‌رجوع و مخاطب، تلاش داریم حرف بزنیم، آن هم نه از مسیر گفتگو بلکه به دنبال از سر باز کردن هستیم! در خانواده و جمع‌های صمیمانه هم «شنیدن» را گم کرده‌ای…

دلا، ذوقی ندارد دولت دنیا و شادی‌ها خوشا! آن دردمندی‌های عشق و نامرادی‌ها من و مجنون دو مدهوشیم سر گردان بهر وادی ببین کآخر جنون انداخت ما را در چه وادی‌ها؟ دل من جا گرفت از اعتقاد پاک در کویش بلی، آخر به جایی می‌کشد پاک‌اعتقادی‌ها چو عمر خود ندارم اعتمادی بر وفای تو چه عمرست این که من دارم بر او خوش‌اعتمادی‌ها؟ به خون دل سواد دیده را شستم، زهی حسرت! که از خطت مرا محروم کرد این بی‌سوادی‌ها چو گم کردم دل خود را چ…

📝حقیقت آن است، نویسنده‌ای که جهان خود را صادقانه ساخته و انسان‌ها را صمیمانه تربیت کرده باشد، هرگز از میان نمی‌رود. «سعید تشکری» هنوز زنده است؛ در سطرهایی که مکث دارند... ⬅️متن یادداشت: ibna.ir/x6FKc #خبرگزاری_کتاب_ایران #سعیدتشکری #ایبنا @SinAlefMimm