𓄂رُخـ͜͝ ͡ج͝ـ͜͡ـاؒؔنـ͜͡ـ͜͝ـاؒؔن͡ـ͜͝ـ‌‌‌𓆃﷽

Sticker, posted without a caption

‌༅࿇༅═════════‎‌‌‌‌‌‌┅─ ازغم و شادی اگر گویم تورا شیدا کنم محشری ناگفتنی از عشق تو برپا کنم دست در دستت گذارم ای بت رعنای من عشق خودرا ماه من در عاشقی پیدا کنم گر کلید قلب تو باشد شبی دردست من میگشایم عاشقانه قلب خود را جا کنم می برم در ماسوا ازبند آزادت کنم وادی شعر تورا باعشق تو معنا کنم این دل آرام تو می باشد چه پرجوش وخروش با دف و تنبورو نی امشب چه شوری پاکنم #شهريار رُخ جـانانــــــــــــــــــــــــــ…

‌‌༅࿇༅═════════‎‌‌‌‌‌‌┅─ هرکه شد محرم دل در حرم یار بماند وانکه این کار ندانست در انکار بماند اگر از پرده برون شد دل من عیب مکن شکر ایزد که نه در پرده ی انکار بماند هر می لعل کز آن دست بلورین ستدیم آب حسرت شد و در چشم گهربار بماند جز دل من کز ازل تا به ابد عاشق رفت جاودان کس نشنیدیم که در کار بماند از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر یادگاری که در این گنبد دوار بماند بر جمال تو چنان صورت چین حیران شد که حدی…

‌༅࿇༅═════════‎‌‌‌‌‌‌┅─ ای توبه‌ام شکسته از تو کجا گریزم ای در دلم نشسته از تو کجا گریزم ای نور هر دو دیده بی‌تو چگونه بینم وی گردنم ببسته از تو کجا گریزم ای شش جهت ز نورت چون آینه‌ست شش رو وی روی تو خجسته از تو کجا گریزم دل بود از تو خسته جان بود از تو رسته جان نیز گشت خسته از تو کجا گریزم گر بندم این بصر را ور بسکلم نظر را از دل نه‌ای گسسته از تو کجا گریزم #مولانا رُخ جـانانـــــــــــــــــــــــــــــ

‌༅࿇༅═════════‎‌‌‌‌‌‌┅─ سادگیم را... . یکرنگیم را... به حماقتم نگذار... انتخاب کرده ام که ساده باشم و دیگران را دور نزنم... وگرنه دروغ گفتن وبد بودن و آزار و فریب دیگران آسان ترین کار دنیاست... بلد بودن نمیخواهد... دوره. دوره ى گرگهاست.. مهربان که باشی. می پندارند دشمنی! گرگ که باشی. خيالشان راحت می شود از خودشانى! ما تاوان گرگ نبودنمان را می دهیم... احمد_شاملو. رُخ جـانانـــــــــــــــــــــــــــــ

. ‌༅࿇༅═════════‎‌‌‌‌‌‌┅─ در زلف تو دادند نگارا خبر دل معذورم اگر آمده‌ام بر اثر دل یا دل بر من باز فرست ای بت مه رو یا راه مرا باز نما تو به بر دل تا دل کم عشق تو در بست به شادی بستیم به جان بر غم عشقت کمر دل #سنایی رُخ جـانانـــــــــــــــــــــــــــــ

‌༅࿇༅═════════‎‌‌‌‌‌‌┅─ بی تو اینجا همه در حبس ابد تبعیدند سال‌ها، هجری و شمسی، همه بی‌خورشیدند از همان لحظه که از چشم یقین افتادند چشم‌های نگران آینه‌ی تردیدند نشد از سایه‌ی خود هم بگریزند دمی هرچه بیهوده به گرد خودشان چرخیدند چون به جز سایه ندیدند کسی در پی خود همه از دیدن تنهایی خود ترسیدند قیصر_امین‌پور رُخ جـانانـــــــــــــــــــــــــــــ

‌༅࿇༅═════════‎‌‌‌‌‌‌┅─ آبی‌تر از همیشه تویی، ای زلال من! تنها تویی که پرسه زنی در خیال من گفتی درخت باش که تا برگ و بر دهی! در سایه‌سار سبز تو بر شد نهال من من در هوای با تو پریدن رها شدم! در باورم همیشه تویی ایده‌آل من با تو هزار زمزمه‌ام، بی تو قدرِ هیچ... در تو نشسته است همه قیل و قال من طرح سوال را به لبم نقش می‌زنی من در جواب مانم و تو در سوال من با من بمان که با تو نفس تازه می‌کنم ورنه هزار ابر بگرید به …

‌༅࿇༅═════════‎‌‌‌‌‌‌┅─ دردمندیم و به امید دوا آمده ایم مستمندیم و طلبکار شفا آمده ایم از در لطف تو نومید نگردیم که ما بینوایان به تمنای نوا آمده ایم ما گدائیم و تو سلطان جهان کرمی نظری کن که به امید شما آمده ایم دل فدا کرده و جان داده و سر بر کف دست تا نگوئی که به تزویر و ریا آمده ایم این چنین عاشق و سرمست که بینی ما را نیست حاجت که بگوئی ز کجا آمده ایم ما اگر زاهد سجاده نشینیم نه رند بر سر کوی خرابات چرا آمده…

‌ زهی شکوه قامت بلند عشق که استوار ماند در هجوم هر گزند نگاه کن هنوز آن بلنددور آن سپیده آن شکوفه زار انفجار نور کهربای آرزوست سپیده‌ای که جان آدمی هماره در هوای اوست به بوی یک نفس در آن زلال دم زدن سزد اگر هزار بار بیفتی از نشیب راه و باز رو نهی بدان فراز هوشنگ_ابتهاج ‌❤️

ای رخت چون خلد و لعلت سلسبیل سلسبیلت کرده جان و دل سبیل سبزپوشان خطت بر گرد لب همچو مورانند گرد سلسبیل ناوک چشم تو در هر گوشه‌ای همچو من افتاده دارد صد قتیل یا رب این آتش که در جان من است سرد کن زان سان که کردی بر خلیل من نمی‌یابم مجال ای دوستان گر چه دارد او جمالی بس جمیل پای ما لنگ است و منزل بس دراز دست ما کوتاه و خرما بر نخیل حافظ از سرپنجهٔ عشق نگار همچو مور افتاده شد در پای پیل شاه عالم را بقا و عز و ناز…

دیر آمدی که دست ز دامن ندارمت جان مژده داده ام که چوجان در برارمت تا شویمت از آن گل عارض غبار راه ابری شدم ز شوق که اشگی ببارمت عمری دلم به سینه فشردی در انتظار تا درکشم به سینه و در بر فشارمت این سان که دارمت چو لئیمان نهان ز خلق ترسم بمیرم و به رقیبان گذارمت داغ فراق بین که طربنامه وصال ای لاله رخ به خون جگر می نگارمت چند است نرخ بوسه به شهر شما که من عمری است کز دو دیده گهر می شمارمت دستی که در فراق تو میکوف…