نوشته‌ها

I felt the knife in my hand and she laughed no more

Light will prevail over darkness. Everything would be over after #Passover.

هم مُردی و رقصیدیم، هم از عشق‌تر نوشتم و باز هم می‌نویسم و هم اسفند دود شد. اینترنت رو هم قطع کردین و دیگه دوستام از داخل کشور توی بازی کثیفتون، مجبور به «استوری»-ها و پخش یک ترس و نگرانی جمعی نیستن. https://t.me/Issues/436 دکتر براتون درد تجویز کرده و بعد از ۱۲ فروردین و نزدیکای همون سبزه‌ی عید، کابوستون شروع می‌کنه به تموم شدن.

منتظر خبر مرگ اژه‌ای و بقیه‌ی ترورهای سیاسی. ⏳

Moi, je suis ton ami imaginaire I am your imaginary friend

2026 / 1-2 / Z? - چسبیده‌ایم به گوشه‌ی کلاس، من و تویی که روی قبرت می‌رقصند، قبلِ این که تکثیر شود خاطره‌هات، زیرِ تقصیرِ خالق و تقدیر کوچه‌ها... «...قبل از آب‌بازیِ آخر سال، معلّمِ کلاس، با آن صدای نکره‌اش، خدا را درون یک کتاب فرو می‌کند و آخ، که حتی تحتِ تعقیب پلیس نبودی، به جرمِ آب‌بازی با دخترها». * کدام خاطره مالِ توست؟ سیگار نکشیدن، کوچه‌ی پشتیِ مدرسه؟ خوردنِ توت؟ خوابیدن درونِ پارک؟ پرده‌ی کلاس را پاره نکردی،…

2026 / 1-2 / Y? - بالای ده سال، از چپ نالیدم و راست، از پرچم و نبودِ پرچم و نماد، از بازی پول و توّرمِ خوب و توّرمِ بد، از حماقتِ تنهایی و اشتباهِ جمع، از من و مواظبت از کلمه‌ها، در دنیایی که پشت تکرارهای بی معنی، بعد از چند ماه، «جاوید شاه» تعریفِ راست می‌شود و، «زن و زندگی و آزادی»، بازیِ چپ. * ذوق داشت، چشمِ خیلی از جوانانِ شهری که امروز، تا چشم‌هایشان را باز می‌کنند، خاک اتفاقات باعث اشکشان می‌شود. * بنویسم «اتو…

2026 / 1-2 / X? - گیر کرده‌ایم، لایِ صفحه‌های تقویم، مبهوت و آن‌قَدَر بزرگ است، ابعادِ ظلم، که باید کوچک نوشت، برای جا شدن در تاریخ و شاید بنویسمت: «...هوا سرد بود و کنار جنازه‌ی مورچه‌ها، یخ زده بود، اسید فُرمیک و بوی تندِ خیابان‌ها، خبر می‌داد از پوتین و سربازهای گیر کرده در کثافتش.» * نه. با استعاره نمی‌شود نوشت، از آدم‌هایی که می‌افتند، زیرِ تیزی عقربه و سکته‌های یک مرز، زیرِ حکومتِ دیوانگانی که زندگی را به نیزه…

2026 / 0 / 31 - بعد از رها شدن از آسایشگاه، جوجه رنگ می‌کند، پسری که زیر جنگ و سنگ، به دنیایی رسیده که برای یک بیدار شدنِ بی نقص، آبیِ آسمانش کم است. ترشیِ این نورهای زردِ مشکوک، دلم را می‌زند و به جای قُرص‌های صنعتی، پناه گرفته به قُرصِ ماه، گرگی که درونِ من است و زوزه‌های بودن‌ام. * باید جنگید، با کلمه‌هایی که سال‌ها از ترس دایره شدن، شلخته درونِ سرم می‌پیچد و یک روز «گره»-ای می‌شود که نشانشان می‌دهم، فکر می‌کنند ک…

نوشته‌ها pinned «2026 / 0 / 12 - نمی‌بیند انتها را، مورچه‌ی تنها، گیر کرده روی نوار موبیوس و در خاک گیر می‌کند و سکون، گُل اگر برای ما کَنده نشود. * ...گرچه به مقصد می‌رسند، تمام موشک‌های کاغذی، بازی باید کرد، گاهی رویِ لطافتِ باد و امروز، هوا، سرد، رقصِ یک جوان، بیرون از…»

2026 / 0 / 12 - نمی‌بیند انتها را، مورچه‌ی تنها، گیر کرده روی نوار موبیوس و در خاک گیر می‌کند و سکون، گُل اگر برای ما کَنده نشود. * ...گرچه به مقصد می‌رسند، تمام موشک‌های کاغذی، بازی باید کرد، گاهی رویِ لطافتِ باد و امروز، هوا، سرد، رقصِ یک جوان، بیرون از گلویی که آلودگی را نمی‌فهمید و سرفه می‌کرد: «زمستانِ من کجاست؟» * بعضی به هم ضربه می‌زنند، به امیدِ تولیدِ صدا و بعضی‌ها، کمی آن‌طرف‌تر از نورهایِ رنگیِ پاساژ، هم ر…

۰۴- ۰۹- چندین سال پیش، یک ماه بعد، زیر یکی از روزهایی که هم سرم پایین بود و هم سرم به هوا، می‌خواندی‌ام: "Did you ever go clear?" * خواستم شنا یاد بگیرم ولی، نجات غریقِ دیوانه مرا دوست دارد و دردی نمانده‌ست، و مردی؟ نمی‌دانم‌ام... واقعیت را امروز می‌نویسم، آخر نوامبری که می‌خواستم از شِرِک بنویسم و از کلمه‌هایِ محوِ "No sun — No moon!" و از جنون، کاغذهایم را دو بار دیگر تا می‌کردم، کشتی می‌شد و می‌گفتی: «چه کاردستی ق…