غزال

#حضرت_عبدالله یا معزالمومنین مثلِ طفلی پشتِ پایت راه افتاده‌ست دین میدرخشد نامِ تو بر رکابِ کهنه‌ی تاریخ مانندِ نگین ابتدا تا انتها در کلامت جاری است آیاتِ قرآنِ مبین لطفت آنقدر است که؛ تا ابد سائل نخواهد دید لطفی این چنین مینویسم یا کریم میگذارم بعدِ اسمت تا قیامت نقطه چین تا که مهمانت شود با لبِ خندان شدی با یک جزامی همنشین بعدِ میدان رفتنت پرچمِ تزویر رو در رویت افتاده زمین مثلِ طوفانِ بلا رفته‌ای تا قلبِ …

#حضرت_عبدالله لشکری رو سیاه ضربه زده به عمو با سلاح ضربه زده به تنش بعدِ ضربه‌ی شمشیر تیر و سرنیزه آه ... ضربه زده تا از این سفره سهم بردارد هر که آمد ز راه ضربه زده دیده یک نیزه‌دار را از دور که به پهلویِ شاه ضربه زده قبل از این نوبتی، ولی حالا هر کسی دلبخواه ضربه زده در شلوغی به شانه‌اش شمشیر وسطِ قتلگاه ضربه زده پابرهنه دوید عبدالله به عمویش رسید عبدالله آنقدر تیر خورده رویِ تنش که شده سرخ رنگ پیرهنش مثلِ…

#حضرت_عبدالله برده است بنده سوی مولا هر زمان دست شد واسطه بین زمین و آسمان دست جز از در این آستان خیری ندیده وا کرده هر کس رو به دست این و آن دست در سجده و بر خاک افتادن زبان سر وقت قنوت و ربنا گفتن زبان دست در پهنه تاریخ اگر کنکاش باشد دارد برای ما هزاران داستان دست خیبر برای خود دژ مستحکمی بود تا آن زمان که زد به در یک پهلوان دست اسلام را پیروز میدان کرد حیدر حق زد برای قدرت این بازوان دست جانها به قربان …

#حضرت_عبدالله مرا حساب نکردی؟پسر نمیخواهی؟ بگو ببینم عمو جان سپر نمیخواهی؟ چرا از اکبر و قاسم سوال پرسیدی؟ برای مرگ تو از من نظر نمیخواهی؟ خودت صدا زده ای: یاوری در اینجا نیست؟ هنوز مانده عمو یک نفر !نمیخواهی سپر ندارم عمو ،سر که هست!بازو هست! کبوترت شده ام بال و پر نمیخواهی قبول دارم اگر زیر دست و پا هستم ردم مکن، نکند دردسر نمیخواهی! مخواه بعد تو بر عمه دردسر بدهم عمو برای خودم بهترست ،سر بدهم! از این طرف پس…

#حضرت_عبدالله جان او د در این دنیا غل و زنجیر نیست هیچ بازویی حریف ضربه‌ی شمشیر نیست سوی میدان می دود با جان و دل، بی واهمه نوبت عشق است و دیگر فرصت تاخیر نیست دوره اش کردند شمر و زجر و خولی و سنان دوره اش کردند، عبدالله در تصویر نیست حرمله کار خودش را کرده اما شک نکن کار مسمار است آه این کار، کار تیر نیست گیسوی رمله شده از داغ فرزندش سفید آه این مادر پسر از دست داده پیر نیست ایستاده عمه روی پنجه ی پایش ولی در …

#حضرت_زینب چون من اینگونه کسی پیش تو دلباخته نیست مثل شمشیر غمت، تیغ کسی آخته نیست ای گل سرخ که پرپر شده ای در گودال هلهله دور و برت هست، ولی فاخته نیست آه...شمر است و گلوی تو، از این میسوزم کاری از دست من سوخته دل ، ساخته نیست گونه دختر تو گرچه که سرخ است ولی گونه ای کز اثر شوق گل انداخته نیست دیگر از لطف لبت قاری شیرین دهنم آنکه ما را وسط همهمه نشناخته نیست به پریشانی زلف تو قسم در عالم پرچمی چون سر تو روی نی…

#طفلان_حضرت_زینب ذوالفقارِ زینبند شمه‌ای از جعفر و حمزه کنارِ زینبند مثلِ ماه و آفتاب روشنایی بخش بر لیل و نهارِ زینبند در گلستانِ حرم این دو آقازاده گل‌هایِ بهارِ زینبند فخرِ نجمه قاسم و ... در حرم عون و محمد افتخارِ زینبند قد علم کردند، چون؛ بینِ طوفان سروهایِ استوارِ زینبند بعدِ اکبر می روند در کنارِ هم به جنگی نابرابر می روند با اجازه از حسین در دفاع از خیمه‌ی آلِ پیمبر می روند هر دو شیرِ معرکه‌اند چون پس…

#طفلان_حضرت_زینب این دو تا مرد که آیینه‌ی جعفر هستند نوه‌ی دختریِ ساقیِ کوثر هستند نکته اینجاست که در بحثِ ولایت این دو دانش آموخته‌ی مکتبِ مادر هستند نیست شک در دلشان، چون پسرانِ زینب بینِ هر حادثه بر قلّه‌ی باور هستند یورشِ عون و محمد به همه ثابت کرد جلوه‌ای از هنرِ فاتحِ خیبر هستند چقدر مثلِ جوانیِ حسین و حسن‌اند بینِ میدان دو نفر نه که دو لشکر هستند هر که آمد به جلو خورد زمین و افتاد؛ واهمه در دلِ آن‌ها که …

#حضرت_رقیه کارِ مرهم نیست درمانِ پری که سوخته می شود هر روز بدتر پیکری که سوخته مثلِ ضربِ تازیانه می شود، وقتی نسیم؛ می وزد در بینِ صحرا بر سری که سوخته آه سردی در دلش دارد تمامِ روزها در تبِ دوریِ بابا، دختری که سوخته رو به تو می آمدم هر بار، امّا می گرفت شوقِ پروازِ مرا بال و پری که سوخته قلبِ عمه سوخته وقتی که بیرون می زند ناله‌ی جانسوزِ من از حنجری که سوخته صورتِ نیلیِ خود را خوب پنهان می کنم از نگاهِ عمه‌ا…

#حضرت_رقیه چشم وقتی تار باشد، دردسر دارد پدر بینِ راهت خار باشد، دردسر دارد پدر مویِ دختر بچه را از پشت وقتی می کشند در کشش اجبار باشد، دردسر دارد پدر آن زمانی که جدا از قافله‌ گم می شوی آسمان هم تار باشد، دردسر دارد پدر فکر کن، در رد شدن از بینِ صحرایِ عطش کودکی بیمار باشد، دردسر دارد پدر فکر کن، یک ساربان که کینه‌ دارد از علی نیتش آزار باشد، دردسر دارد پدر فکر کن، ناموسِ پشتِ پرده‌ی ختم الرسل محضره انظار باشد،…

#حضرت_رقیه سیاهی شب یلدا سیاه گیسویش گل سری است ستاره نشته بر مویش و ماه آمده قبل از شب چهاردهم بدون واسطه سر خط بگیرد از رویش برات کرب و بلا را شکسته نستعلیق نوشته است بدون دوات ابرویش دوگوشواره به گوشش دو زخم آویزان به دور دست رقیه طناب النگویش بغل گرفته خودش را به جای بابایش کشیده دست خودش را به روی بازویش برای دادن پاداش قهرمان اینبار به جای سینه مدال است روی پهلویش #حسین_احسانی_راد #شب_سوم https://t.me/G…

#حضرت_رقیه حض بوسه از سرت را آه تنها برده است حق من بوده سرت را نیزه اما برده است پرچم صلح است گیسوی سپید تو ولی نیزه دار آن را به قصد جنگ بالا برده است کار دنیا را ببین با اینکه با هم آمدیم ساربان ما را بدون تو از اینجا برده است قطره قطره جمع کرده آبرو دریا ولی آبرویش را لب خشک تو یکجا برده است آمدم یک بار دیگر بوسه بارانت کنم خولی اما زودتر از من سرت را برده است من که ده تا دوستت دارم تو نه تا ، ساربان... ...…