فیک فمیلی

نسخه‌ی جمع آوری شده‌ی داستان «همیشه روی پشت بام» بخش اول @Fakefamily

نسخه‌ی جمع آوری شده‌ی داستان «همیشه روی پشت بام» بخش دوم @Fakefamily

همیشه روی پشت بام - قسمت بیست و ششم (بخش دوم) جاده پهن‌‌تر شد و پیچ‌ها رو با صدتا سرعت هم میشد رد کرد. چیزی نگذشت که چراغ‌های اول شهر رو دیدم و از جلوی کافه‌ای که داخلش رقصیده بودیم، رد شدم. هوای خوب و ساختمون‌های خوب و ساختمون‌های متوسط و ساختمون‌های رو به بد و آپارتمان‌های ما. اگر از من می‌پرسیدی آخرین بار کی اینجا بودی، جواب میدادم: پارسال‌، همین موقع‌ها. ولی هشت ساعت هم نگذشته بود. وارد خیابون تنگ خودمون شدیم، ه…

همیشه روی پشت بام - قسمت بیست و پنجم (بخش دوم) گوسفند‌ها رد شده بودن، شیشه رو بالا کشیدم و گاز دادم. توی آینه دیدم که دستش رو تکون داد، بعد تخم‌هاش رو خاروند و پشت گله ناپدید شد. چوپان باعث شد دلم بخواد دوباره با کسی حرف بزنم که خارج از گوده، وضعیتش عادیه و چنین شبی رو هیچ‌وقت نداشته. موبایل دکمه‌ای راننده توی جیبم بود. شماره‌ش رو حفظ بودم و می‌‌دونستم این ساعت بیداره. زود جواب داد، صدام رو نشناخت و گفت دلیلش اینه ک…

همیشه روی پشت بام‌ - قسمت بیست و چهارم (بخش دوم) به آسمونی که خوابم کرد نگاه کردم. سیاهی منظمش به‌هم ریخته بود، ستاره‌ها ذوق‌ ذوق میکردن. دکتر بهم اشاره کرد و رفتم داخل. گفت: «خون خیلی زیادی از دست داده بود، حدس میزنم به سه لیتر رسیده باشه. اگر خون داشتیم باز هم نمی‌تونستیم نگهش داریم...» توی حموم تا شب کنار جوجه رنگی‌‌هام نشستم، غذا هم نخوردم و به جاش غذا خوردن اون‌ها رو تماشا کردم. مادرم که رسید دعوام کرد، بعد پشی…

همیشه روی پشت بام - قسمت بیست و سوم (بخش دوم) ادامه داد: حتما به حرفای خودم فکر میکنی، چیزی که درمورد آی‌کیوم گفتم یا اینکه هیچی نیستم. چند ساعت بیشتر نگذشته ولی انقدری هم‌دیگه رو شناختیم که بفهمیم مثل همیم. تنها فرقمون اینه، من واقعیت‌گرام و تو خودت رو دست کم می‌گیری. منتظر جواب نموند، انگار صرفا برای محکم کاری این‌ها رو گفته بود تا حرف‌هایی که توی شهر زد هیچ‌وقت از یادم نره. گفت: «خب آدم توی این موقعیت میترسه، مید…

همیشه روی پشت بام - قسمت بیست و دوم (بخش دوم) چشم‌هام می‌سوختن، صدای نفس‌هام و زوزه‌ی کفتارها توی گوشم می‌جنگیدن. ماه پشت تکه ابری رفته بود و بدون اینکه چیزی ببینم کورکورانه جلو میرفتم و مرتب به‌ شاخه‌ها می‌خوردم. دوباره گریه‌م گرفت، ولی این دفعه‌ وقتی اشک‌هام رو پاک کردم، حوض رو دیدم. مبل‌ها، خون روی زمین، اپتیمای پارک شده و بعد چیزی که باورم نمیشد، راننده نبود. سرجاش نشستم و دست روی زمین کشیدم، انگار دنبال کلیدم م…

همیشه روی پشت بام - قسمت بیست و یکم (بخش دوم) سخنرانیش تموم شد و کیفی مثل جامدادی از توی ماشین بیرون آورد. من قبلا خوابی دیدم که گردنم رو با شمشیر زدن، انگار همون‌جا ایستاده بودم‌ و سرم رو موقع افتادن تماشا میکردم. حس خوبی داشت، مثل کندن کبره‌ی زخمی که هنوز خوب نشده یا خاروندن کمر به کمک دیوار. و همون‌طور از خواب بیدار شدم که آدم جنب شده از خواب میپره، اما شلوارم خیس نبود. آمپولی از کیف در آورد و گفت: «به‌جز ناحیه‌ا…

همیشه روی پشت بام - قسمت بیستم (بخش دوم) از بچه‌ها خوشم نمیومد، اون‌ها هم همین‌طور. ولی این یکی بچه‌ی خانم وکیل بود و هر دو حالت برعکس شده بود. قورباغه‌ای که به دیوار حوض چسبیده بود رو گرفتم و براش آوردم. خیلی بهش نگاه کرد، می‌خواست بهش دست بزنه‌، گذاشتمش زمین. قورباغه‌ صدا داد، پانسمان زرد ترسید. من خندیدم. اون خندید. خودش هم خنده‌ش گرفت. راننده گفت: «خوب شد.» بچه رو گذاشت توی اتاق و برگشت‌. من دستم روی تفنگ بود، ب…

File, posted without a caption

همیشه روی پشت بام - قسمت هجدهم (بخش دوم) بعد از سه-چهار دقیقه دویدن اون به دری رسید. «همینه‌.» از دیوار گلی باغ بغلی بالا رفتیم و از دیوار خراب بین دوتا باغ پریدیم توی باغ اون‌ها‌. فقط یک اتاق داشت، مثل خونه‌باغ راننده بزرگ نبود. دست کشید روی میله‌ی سر در و کلیدی درآورد و قفل در رو باز کرد. داخل اتاق، روی یکی از طاقچه‌های قدیمی قند و چای خشک دیدم، روی یکی رخت‌خواب. گاز دو شعله‌‌ و یخچال داشتن به اضافه‌ی بشقاب و کارد…

همیشه روی پشت بام - قسمت نوزدهم (بخش دوم) توی جاده خاکی، از منبع که گذشتیم، گفت: «از اینکه کسی بهم دست بزنه بدم میاد، حتی دست دادن هم...» حرفش رو قطع کردم و گفتم: «من همون یارو تو فیلم بوفالو شصت و شیشم، مادرم رو هم بغل نمیکنم‌.» «ولی تو کافه این‌طوری نبودی؟» «نه، با تو و یه نفر دیگه.» «از اینجا که بریم، دوستای خوبی می‌شیم.» «وقتی آب قند میخوردم به خونه‌ای فکر میکردم که فقط من و تو داخلش زندگی می‌کنیم. کامپیوترم رو …