محمد علیم بسمل

د دنیا مینه چې نه وي، ژوند حرام دی فقر کفر دی، پیسې ګټل اسلام دی زین یا کته به پرې کېږدي ته یې ګوره چې لوېدلی نن د چا خولې ته لجام دی د یوسف تر خپلواکۍ، په توره څاه کې غوره دا ده چې په مصر کې غلام دی چې موسی یې د فرعون له چړې خلاص کړ دغه ښځه ده او دغه یې مقام دی چې هر چاته خدای پاک ښې سترګې ورکړي د بسمل ورته په دوو لاسو سلام دی #بسمل

په تندي دې پورې کړی لکه خال یم خو نظر نه دې لویدلی په هر حال یم د باران، ږلۍ او واورې مقابل کې په تنها ځان یو لښکر لکه دېوال یم د یوې روپۍ ارزښت هم نه لرمه چلولی په هر ښار کې ذوالجلال یم د فاني دنیا جنت مې نه خوښېږي خو د حورو یې ځانګړی مینوال یم هېڅ مې نه کېږي ګومان چې خدای مې روغ کړي زه وهلی د کاږه وربل شمال یم* که څه غواړم له آسمانه به یې غواړم یو د سرو زرو کچکول لکه هلال یم پاکستان زما کمکی اختر وژلی سږ کال …

د کفر روح د کافرانو له ځانونو ووځي د اسلام روح د ملایانو له ځانونو ووځي بت شکني ته دې که قصد وي، خود شکن شه اول چې خود پرست بت شکن شوی له اورونو ووځي موسی فرعون او محمد ابوطالب لوی کړی رڼا اکثر ګوره له تېږو له اورونو ووځي څوک چې ملا ته تنګ نظری وايي، خدای ته وايي د ملا آمر د مولی له آیاتونو ووځي که نجاشي انصار پیدا کړي د اسلام اصحابان له کلیساوو نه به غږ د تکبیرونو ووځي شمعو د غاړې پړي ورکړل د لمبو په لاس کې چې …

د بڼ فضا کې مو وږمو د خوشحالۍ وخندل ګلونه وا شول، پسرلی راغی، غوټۍ وخندل په غم کې لویه وه، خندا د قهقه یې نه زده د سرایي غوندې یې ماته په سلګۍ وخندل شپونکي د ګوتې په ځای کېښوده شپېلۍ په شونډو چې د پلو له وريځي ها پلو سپوږمۍ وخندل ما محمدعلیم په ځان پنځه روژې فرض کړي که مې تر څنګ د ارمانونو درخانۍ وخندل #بسمل

ته که خدای زما کړې، ډاډ به داسې ورکوم زړه ته علم مې که نه کړ، ګلبشره خو مې حاصله کړه زه دې وصال غواړم، خیر وشر پسې یې نه ګرځم ته که بلا هم یې، خدای دې ما باندې نازله کړه #بسمل

زه نه ډارېږم له لاسونو نه، ګرېوان نه لرم په ځمکه سیوری او یو ستوری په اسمان نه لرم لکه سپوږمۍ چې کله ډال شم، کله توره شمه بس د خپل ځان سره مې جنګ دی، دښمنان نه لرم لمبو ته غېږه ورکوم، وزرونه جوړ راوړمه زه پتنګ نه يمه، خویونه د حیوان نه لرم وعده یې نه وي، یو ناڅاپه مخامخ شو سره که نه، نصیب کې دیدنونه د جانان نه لرم بسمل د زړونو خريدار یم، د مخونو نه یم چې لکه سروه، عاشقان لرم، ګلان نه لرم #بسمل

File, posted without a caption

ورو ورو وریږي واورې ورو غږ : سید سبحاني آغا شاعر : محمد علیم بسمل

خولګۍ ترې اخلم همېشه د عبادت له پاره ذخیره ځان ته جوړوم د آخرت له پاره د زړګي بـ.م مې ستا د سترګو په رېمـ.وټ تړلی یو سترګک ووهه زما د شهادت له پاره داسې سوالګریم، چې کچکول مې هم د سرو زرو دی هر چاته نه یم درېدلی د سوبت له پاره عشق د وطن د بت اسلام کې هم ګناه نه لري هر ابراهیم ورکړی زړه د محبت له پاره حق او باطل ګډ شي، شي جوړه معنوي کربلا حسین چې لاس ورکړي یزید ته د بیعت له پاره #بسمل

ژوند نه تنګ یمه د زړه په اوږو بار يم اسرافیله د شپېلۍ په انتظار يم لکه توت، دانه، دانه يمه له غمه بند د خپل اندېښمن روح په نري تار يم د عینکو په څېر واړه سترګې و لاس شوم ستا د سترګو د تودې غېږې خمار يم د تورخم په صراط نه شم تېرېدلی پېښوره! ستا د مېنې ګنهګار یم ما بسمل نه اشعار تالندې ږلۍ شي ټولې ځمکې ته اسمان غوندې په قار يم #بسمل

غزل هر ځای لکه یوسف او هر مهال لکه يوسف دا څومره ښایسته دی، نوی کال لکه یوسف د وصل وچکالي کې غنمرنګ دیدن ترې غواړم وزیر د خزانې دی، د تا خال لکه یوسف ښکلا یې معجزه ده، دی د مینې پیغمبر دی خفه دی رانه داسې انډېوال لکه یوسف هر نر زموږ یعقوب او هره ښځه زلیخا ده په سر او مال به اخلي استقلال لکه یوسف یعقوب خیال خدای راکړی، ښایسته نغمې ترې زېږي په سر بنیامين دی او په تال لکه یوسف دې تا د تورو سترګو دې تاثیر عزیز بندي …

مجلس کې دې جانانه، ځان پردی احساسوم دا څو ورځې دې مېنه کې کمی احساسوم په سر کې مې څو سپين وېښته، لاسونه د اجل دي مرګ ما احساسوي او زه مرګی احساسوم په مینه او ایمان کې ماته فرق کول مشکل دي چې ناست یمه له ښکلو سره، خدی احساسوم که ژوند مې نه یې، ولې دې په تللو مړ ښکارېږم چې تا سره يم، ولې ځان ژوندی احساسوم؟ د هر یو منزل، ځان ځانته مزل وي ای بسمله! زه ډېر ځل خپله ماته کې بری احساسوم #بسمل